*ΘΑ ΤΟ ΒΡΕΙΤΕ ΜΟΝΟ ΣΤΗΝ ΠΑΛΑΙΟΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ-ΚΑΡΑΜΟΥΖΑΣ

*Θεατρικό Πρόγραμμα

*Θέατρο ΟΡΒΟ

*Χειμερινή Περίοδος 1988-1989

*Θίασος Νίκης Τριανταφυλλίδη

*Παράσταση: Ξαφνικά Το Τελευταίο Καλοκαίρι

*Tennessee Williams / Τεννεσσί Ουίλλιαμς 

*Σελίδες: 87

*Σχήμα: 17 Χ 24

*Κατάσταση: Άριστη

*Περιέχει πλούσιο φωτογραφικό 

*Περιέχει πολλά στοιχεία για το έργο και τον συγγραφέα

*Η Παλαιοβιβλιοθήκη Θεσσαλονίκης είναι το μεγαλύτερο σύγχρονο παλαιοβιβλιοπωλείο

*Το έργο είναι ένα μεγάλο μονόπρακτο και αποτελεί μια ελεγεία πάνω στην έννοια του χρόνου και στην ουτοπία της ποιητικής ευαισθησίας. Το θέμα που κυριαρχεί σ' αυτό είναι η ωμοφαγία. Η γηραιά κυρία Βέναμπλ συντηρεί στον κήπο της σαρκοβόρα φυτά που τρέφονται με έντομα. Η κυρία Βέναμπλ και ο γιος της, Σεμπάστιαν, έχουν κάνει ειδικό ταξίδι στα νησιά Ενκαντάδας για να δουν όρνεα να επιτίθενται και να καταβροχθίζουν νεογέννητες θαλάσσιες χελώνες. Η αριστοκράτισσα είναι μιας κάποιας ηλικίας και ξαφνικά το περσινό καλοκαίρι χάνει τον μονάκριβο γιo της Σεμπάστιαν κάτω από αδιευκρίνιστες για την ίδια συνθήκες σε ένα ταξίδι του στην παραλία Kαμπέθα ντε Λόμπο. Η μόνη που γνωρίζει τις συνθήκες του θανάτου του είναι η ξαδέλφη του Κάθριν, η οποία βρισκόταν μαζί του σ’ εκείνο το ταξίδι αναψυχής. Η Κάθριν  ισχυρίζεται ότι ο Σεμπάστιαν ήταν ομοφυλόφιλος και τη χρησιμοποιούσε στο ταξίδι ως «κράχτη», για να προσελκύει για τον ίδιο νεαρούς άνδρες. Σύμφωνα με την Κάθριν μια μέρα που έτρωγαν σε ένα υπαίθριο εστιατόριο στην ακροθαλασσιά εμφανίστηκε στην παραλία ένα τσούρμο άγριων και πεινασμένων νεαρών αγοριών, τα οποία κοίταζαν απειλητικά τον Σεμπάστιαν, γρυλίζοντας υπό τους ήχους αυτοσχέδιων τυμπάνων. Ο Σεμπάστιαν, ενοχλημένος και τρομοκρατημένος, φεύγει με την Κάθριν, αλλά οι νεαροί τους ακολούθησαν και τελικά επιτέθηκαν στον Σεμπάστιαν, τον κατασπάραξαν –κυριολεκτικά– και άρχισαν να τρώνε τα κομμάτια του. Η κανιβαλική εκδοχή της Κάθριν δεν γίνεται καθόλου πιστευτή από την κυρία Βέναμπλ, η οποία εγκλείει την ανιψιά της σε ένα ψυχιατρικό ίδρυμα, θεωρώντας την ψυχασθενή. Πιστεύει ότι υπεύθυνη για τον θάνατο του γιου της είναι η Κάθριν, η οποία σπιλώνει την υπόληψη του νεκρού με όλες τις εκδοχές της για την ομόφυλη σεξουαλικότητά του, επειδή ο Σεμπάστιαν απέκρουσε τον έρωτά της. Παρά τον εγκλεισμό της στην ψυχιατρική κλινική και τις πολλαπλές θεραπείες η Κάθριν εμμένει στην εκδοχή της. Η κυρία Βέναμπλ τη φέρνει τότε στο σπίτι της υπό την επίβλεψη μιας νοσοκόμας και καλεί έναν ψυχίατρο, τον δρ. Κούκροβιτς, για να κάνει στην Κάθριν λοβοτομή, την τελειωτική ψυχιατρική θεραπεία που ίσχυε εκείνη την εποχή. Αυτό είναι και το σημείο εκκίνησης του έργου: η έλευση του γιατρού Κούκροβιτς στο σπίτι της κυρίας Βέναμπλ, για να εξετάσει αν η Κάθριν είναι τόσο φρενοβλαβής ώστε να υποβληθεί σε λοβοτομή.

*Ο Τεννεσσί Ουίλλιαμς [1911-1983], φιλολογικό ψευδώνυμο του Τόμας Λάνιε Ουίλλιαμς ήταν Αμερικανός θεατρικός συγγραφέας. Έζησε για μεγάλο χρονικό διάστημα στη Νέα Ορλεάνη, όπου και άλλαξε το όνομά του από την πολιτεία καταγωγής του πατέρα του. Έγραψε ποιήματα, νουβέλες, θεατρικά έργα και παιχνίδια, ιστορίες και μυθιστορήματα.